जुन्नर तालुका
जुन्नर तालुका हा महाराष्ट्रातील पुणे जिल्ह्यातील सर्वात उत्तरेकडील तालुका आहे। शिवनेरी किल्ला, प्राचीन बौद्ध लेणी आणि अष्टविनायकांपैकी तीन मंदिरे या एकाच तालुक्यात असल्याने जुन्नरचे स्थान ऐतिहासिक व धार्मिकदृष्ट्या महत्त्वाचे आहे। तालुक्याचे मुख्यालय जुन्नर येथे आहे।
माहिती
| तपशील | माहिती |
|---|---|
| मुख्यालय | जुन्नर |
| जिल्हा | पुणे |
| विभाग | पुणे विभाग |
| लोकसंख्या (२०११) | सुमारे ४,००,००० |
| प्रमुख पिके | कांदा, टोमॅटो, फुले, भाजीपाला, द्राक्ष |
| प्रमुख नद्या | कुकडी, पुष्पावती, मांडवी |
| प्रमुख गावे | नारायणगाव, ओतूर, आळे, बेल्हे, ओझर, रांजणगाव |
| जवळचे शहर | पुणे, नाशिक, अहिल्यानगर |
लोकसंख्येचा आकडा २०११ च्या जनगणनेवर आधारित सुमारे मूल्य आहे। तालुका विस्तीर्ण असून त्यात शेकडो लहानमोठी गावे आहेत।
नावाची व्युत्पत्ती
जुन्नर हे नाव जीर्ण नगर किंवा जुने शहर या अर्थाचे मानले जाते। प्राचीन काळी या ठिकाणी मोठे व्यापारी नगर होते, त्यावरून हे नाव पडले असावे।
या भागाला पूर्वी जुन्नेर असेही म्हटले जात असे। नाणेघाट येथील प्राचीन शिलालेखांमुळे या प्रदेशाचा उल्लेख इतिहासात सापडतो।
इतिहास
जुन्नरचा परिसर सातवाहन काळापासून समृद्ध होता। नाणेघाट हा जुन्नरला कोकणाशी जोडणारा प्राचीन घाटमार्ग होता आणि येथून मोठा व्यापार चालत असे।
शिवनेरी किल्ल्यावर १६३० मध्ये शिवाजी महाराजांचा जन्म झाला। त्यामुळे हा किल्ला मराठ्यांच्या इतिहासात पवित्र स्थान मानला जातो। किल्ल्याच्या बुरुजांवर आजही जुनी बांधकामे दिसतात।
जुन्नरच्या आसपासच्या लेण्यांमध्ये कोरीव कामाची उत्तम उदाहरणे दिसतात। नाणेघाटावरील शिलालेखात तत्कालीन राजवटी व दानधर्माची नोंद आहे, जी इतिहाससंशोधकांसाठी महत्त्वाची साधने आहेत।
भूगोल
तालुका डोंगराळ व उंचावरचा असून येथून कुकडी व पुष्पावती नद्या उगम पावतात। या नद्यांवर माणिकदोह व येडगावसारखी धरणे बांधली आहेत।
जमीन बहुतांशी काळी व लालसर असून पावसावर आधारित शेती मोठ्या प्रमाणात होते। पश्चिमेकडे डोंगररांगा व पूर्वेकडे मैदाने अशी विभागणी दिसते।
कुकडी नदीवरील माणिकदोह धरणामुळे जवळपासच्या भागात ओलिताची सोय झाली आहे। तालुक्याच्या काही भागात जमीन दगडी असल्याने शेती कमी पिकते।
लोकसंख्या
तालुक्यातील बहुसंख्य लोक शेतीवर अवलंबून आहेत। नारायणगाव व जुन्नर ही येथील प्रमुख बाजारपेठा आहेत।
फुलशेतीमुळे येथील अनेक कुटुंबांना वर्षभर रोजगार मिळतो। शहरी भागापेक्षा ग्रामीण भागातील वस्ती अधिक आहे।
तालुक्यातील अनेक गावांना पाण्याची टंचाई जाणवते, त्यामुळे पाण्याची सोय हा येथील महत्त्वाचा प्रश्न आहे। विहिरी व नदीतील पाण्यावर बरीच शेती अवलंबून आहे।
नारायणगाव हे तालुक्यातील सर्वात मोठे बाजारकेंद्र आहे। ओतूर, आळे व बेल्हे येथेही नियमित बाजार भरतात।
अर्थव्यवस्था
जुन्नर तालुका फुलशेतीसाठी राज्यात ओळखला जातो। गुलाब, झेंडू व इतर फुलांची वाहतूक पुणे व मुंबईच्या बाजारपेठांना होते।
कांदा, टोमॅटो आणि भाजीपाला ही प्रमुख पिके आहेत। द्राक्ष व फळांचीही लागवड होते। तालुक्यात दुग्धव्यवसाय व कृषिप्रक्रिया उद्योगही आहेत।
फुलांची वाहतूक हवाई मार्गानेही होत असल्याने येथील शेतकऱ्यांना चांगला दर मिळतो। शीतगृहे व वाहतूक सुविधांमुळे फुलांचे नुकसान कमी झाले आहे।
तालुक्यात काही ठिकाणी पाण्याची टंचाई असल्याने पिकांवर त्याचा परिणाम होतो। बंधारे व तलाव यांच्या दुरुस्तीमुळे सिंचनाची क्षमता वाढवण्याचे प्रयत्न सुरू आहेत।
धार्मिक आणि पर्यटन स्थळे
अष्टविनायकांपैकी लेण्याद्री येथील गिरिजात्मज, ओझर येथील विघ्नहर आणि रांजणगाव येथील महागणपती ही तीन मंदिरे याच तालुक्यात आहेत। भाद्रपद महिन्यात येथे मोठी यात्रा भरते।
शिवनेरी किल्ला आणि जुन्नरच्या आसपासच्या लेण्या ही पर्यटकांची आवडती स्थळे आहेत। या भागातील लेण्यांची संख्या मोठी असून त्या बौद्ध कलेची साक्ष देतात।
जुन्नर शहरात जुनी मंदिरे व किल्ल्याचे अवशेष आहेत। येथील संग्रहालय व पुरातत्त्वीय स्थळे अभ्यासकांना आकर्षित करतात।
वाहतूक आणि शिक्षण
पुणे-नाशिक महामार्ग तालुक्याच्या पूर्व भागातून जातो। जुन्नर व नारायणगाव येथून पुणे, नाशिक व अहिल्यानगरसाठी थेट बससेवा आहे।
तालुक्यात जुन्नर व नारायणगाव येथे महाविद्यालये आहेत। उच्च शिक्षणासाठी विद्यार्थी पुण्याकडे जातात।
तालुक्यातून जाणारे रस्ते डोंगराळ भागात वळणदार असल्याने प्रवासाला अधिक वेळ लागतो। पावसाळ्यात काही ग्रामीण रस्ते खराब होतात।
जुन्नर व नारायणगाव येथील महाविद्यालयांमध्ये कला, वाणिज्य व विज्ञान शाखा उपलब्ध आहेत। कृषीविषयक प्रशिक्षणाची सोयही येथे आहे।
संदर्भ
शेवटचे संपादन: ८ नोव्हेंबर २०२६